श्रीमद् भागवत
माहात्म्य

भागवत सांगितली जाण्यापूर्वी ती मागितली जाते.

यमुनेच्या तीरावर नारदांना एक तरुणी भेटते — रडणारी, आणि तिच्याजवळ दोन वृद्ध पुरुष निश्चेष्ट पडलेले. ती भक्ती आहे. जन्म द्रविडात, वाढ कर्नाटकात, महाराष्ट्रात कुठे कुठे पूजा झाली, गुजरातेत जीर्ण झाली. झोपलेले ते तिचे पुत्र — ज्ञान आणि वैराग्य.

त्यांच्यावर वेद वाचले जातात. उपनिषदे. गीता. काहीही हलत नाही. पुढची कथा एका ऋषींच्या शोधाची आहे — याच तीरावरून वैकुंठ, मग गोलोक, आणि परत — त्या एका औषधाच्या शोधात, जे या युगात चालेल.

उत्तर जेव्हा येते तेव्हा ते एका वाचनाच्या रूपात — हरिद्वारच्या वाळूवर सात दिवसांची भागवत कथा. आणि दावा मोठा असल्याने ग्रंथ तो सर्वात कठीण उदाहरणावर सिद्ध करतो — एक मारला गेलेला दुराचारी, ज्याच्यासाठी कोणतेही श्राद्ध शिल्लक नाही, बांबूच्या एका पेरातून ऐकत असताना बाहेर त्याचा भाऊ वाचत आहे.

पुस्तक ० पासून सुरू होते भागवत गाथा — संपूर्ण श्रीमद्भागवत, बारा स्कंध, चित्रकथेच्या रूपात.

माहात्म्य हे ना महाकाव्याचे सार आहे, ना त्याची प्रस्तावना. ती त्याची कथाभूमी आहे — पद्मपुराणात दिलेला तो वृत्तांत, की ही कथा का आवश्यक झाली, कोणी मागितली, आणि पृथ्वीवर असे काय बिघडले होते जे दुसरे काहीही ठीक करू शकले नाही.

भागवत माहात्म्य हे मालिकेत प्रवेशाचे स्वाभाविक द्वार आहे, आणि ते स्वतंत्रपणेही वाचता येते.